Paloma

op een keer ging ik per trein naar school. met marloes, was de afspraak, maar ze was net te laat. marloes sprong achterop de vertrekkende trein, op het nippertje. en ze bleef hangen aan een stang voor de dichte deur, met haar schoudertas om.

even later liet de machinist haar binnen. hij gaf haar een preek waarbij ze hem regelmatig in de rede viel. uiteindelijk had de machinist er genoeg van en ging verder met het besturen van de trein. marloes kwam naast me zitten.

toen kwam de conducteur. hij voelde aan ieders buik, om te controleren of iemand bolletjes geslikt had. marloes zei: “mij pakken ze niet. ik heb al mijn bolletjes in mijn luier.”

dat droomde ik vanmorgen. zo is het elke morgen weer een partij lachen met de dromen. dus je begrijpt: naast mij wakker worden is bij benadering het mooiste wat er is en ik studeer international business.